Retrato ecuestre do emperador Carlos V (1500-1558) conmemorativo da vitoria en Mühlberg das tropas imperiais sobre as protestantes. A aparente sinxeleza da composición agocha unha complexa simboloxía que amosa a Carlos na súa dobre condición de cabaleiro cristiá e herdeiro da tradición imperial romana. Exemplo disto é a lanza que sostén o Emperador coa súa man dereita e que sendo o símbolo do poder dos césares, tamén fai referencia á arma de San Xorxe e á lanza que portaba Longinos durante a Paixón de Cristo (soldado romano que cravou a súa lanza no costado de Cristo e que a continuación se converteu ao cristianismo).
Os antecedentes formais da composición citáronse na estatua ecuestre romana do emperador Marco Aurelio (121-180), en diversos modelos dos gravados de Alberto Durero, como O cabaleiro e a morte, e de Hans Burgkmair.
A armadura do Emperador consérvase na Armería Real do Palacio Real de Madrid.
A obra foi realizada para María de Hungría e converteuse na imaxe dinástica por excelencia da Casa de Austria. Ingresou nas coleccións do Museo del Prado en 1827.
Sala 27