Obra documentada de Juan de Flandes, coñecido só polas pinturas que realiza en Castela desde 1496 ano no que entra ao servizo de Isabel a Católica. Ao morrer a Raíña en 1504, continúa traballando en Salamanca e en Palencia e debe adaptar o seu estilo ao tipo de obras que lle demanda a nova clientela, ás veces de grandes dimensións como o retablo maior da Catedral de Palencia, para o que fai esta táboa, destinada á rúa central do banco.

Juan de Flandes concibe o espazo desta Crucifixión cun punto de vista baixo, que evoca as composicións de Mantenga e dótaa de resonancias italianas, polo modo de dispor os personaxes cun dominio de liñas rectas que outorgan monumentalidade ao conxunto. Para chamar a atención sobre Cristo Crucificado, situado no centro, ante un fondo de paisaxe, idea un semicírculo de figuras en torno a El. Á orixinalidade do pintor flamengo ao representar este tema iconográfico súmase o seu dominio técnico, patente na forma de reproducir as calidades das cousas como as pedras preciosas e o coral espallados polo chan.