O “Grupo de San Ildefonso” foi atopado en 1623 en Roma e chegou cen anos máis tarde a La Granja de San Ildefonso.
A escultura representa a Orestes e Pílades, modelos lendarios de amizade, ofrecendo un sacrificio por volver da Táuride coa imaxe de Artemisa (a estatuíña representada), acto que purificou a Orestes do seu castigo divino. Outros autores identificaron as estatuas cos irmáns Cástor e Pólux.
En época moderna foi engadido ao torso esquerdo o retrato romano de Antínoo. Creación do clasicismo augusteo, o grupo escultórico é un soberbio reflexo do eclecticismo desta época.
A primeira referencia a este grupo data de 1623 na Villa Ludovisi, Roma, en posesión do cardeal Massimi. Tras a morte do relixioso, a peza entrará a formar parte das coleccións de Cristina de Suecia e, a continuación, das do primeiro rei Borbón en España, Filipe V (1683-1746).